یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی

بزرگترينجنگانسانباافكارخود است. همانافكاريكه سالهادروجودخودپروراندوامروزناچاراستانراريشهكنكند. بدتريننوعويرانهها،حاصلتخريبروياهايياستكهرويچهرهجوانتصويرانسانيپيررانقاشيكردهاست. وبدترينشكستانسانزمانياستكهعشقجواني اواشكرادرچشمانشببيندوتظاهركندقضاوتينكردهاست. يلدابياباني_1396/10/17 كتابيكهبزوديمناشرخواهدشد. یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...

روزي در زندگي خواهد امد كه حتي با ديدن يك عكس قديمي ،هر انچه را كه باور كرده ايم ازان ماست به گذشته اي تلخ مي فروشيم.....چشمان خود را براي مدت اندكي در اوج غم مي بنديم و به غار تنهايي خود فرو مي رويم .تا مبادا كسي از هواي درونمان اگاه شود انگاه خود را مانند كودكي تصور مي كنيم كه نگاهش را از چشمان تيز عقاب مي دزد.....لحظه مرگباريست وقتي تن زخمي خويش را زير ويرانه هاي گذشته درمي يابيم.....اما نه مرگي اسان و كودكانه....در ان لحظات كه جز خلا و پوچي هيچ بر ما حاكم نيست پر طاووسي عاشق مي تواند ارام بخش روح و جانمان باشد.....و چه سخت است تحمل اين واقعيت كه نه ما ان كودك ديروز هستيم و نه پرطاووس عاشقي باوفا مانند مادر روح و تن زخميمان را نوازش مي كند....يلدا بياباني_1396/9/28ميان سرگيجه و توهمات و بي خوابي هاي شبانه.تقديم به همه عاشقان یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...

سلام و عرض ادب خدمت مخاطبين وبلاگ. بنده يلدا بياباني شاعر و نويسنده كتاب ايمايي به سوي عشق،متولد 1374/9/25 هستم. اميدوارم لحظات سرشار از عشق و احساس را در اين وبلاگ تجربه كنيد. جهت ارسال نظرات دوستان مي توانند از طريق پيج بنده Instagram:Yalda_beabani_poet و Gmail:[email protected] با من در ارتباط باشند .( فقط ارسال نظرات پيرامون اشعار-در غير اين صورت پاسخي داده نخواهد شد).همچنين پروفايل وبلاگ براي نمايش عمومي فعال مي باشد. در پناه حق.

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...

خزان عاشق به ديدار يار دلخواه مي رود
سوي مرگي تدريجي،ناخوداگاه مي رود
يلدا را هم زنجير كرده به پاي خاطرات
باده به دست و تنها ،لب ان چاه مي رود
مي لرزاند شانه اش را غم هجران جانان
با شوق ديدار محنون،سحرگاه مي رود
مي نشاند برف زمستان را روي بام خويش
تنها با چترش به اميد لمس ماه مي رود
تقويم خط مي زند او را از دفتر عشاق
انگه كه با قصد ماندن به ارامگاهمي رود
يلدا بياباني_1396/10/01

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...

#غزل_رموز_مستي#
چه خوش با نازت بر دل ما نشستي
تو ان خداي زيبا و مه خود پرستي.
دل را بري سوي عطر سوسن و مرجان
به گوش ما بگفتي راز عشق و مستي
ز گوشه لبت نوشيده ام باده عشق را
ساقي جان عشق بريز و مگو تهيدستي
گره زن چشمان مستانه را بر دل ما
كه خوب مي دانم هزاران رموز مستي
نظر كن درويش بي نوا معبد عشق را
وه از جمال رخسار و اين بت پرستي
يلدا بياباني_1396/10/14

یلدا بیابانی دانشجو روانشناسی...